|
"Jamal heeft geen malaria-aanval meer gehad sinds we twee jaar geleden de geïmpregneerde klamboes zijn gaan gebruiken. Ik laat hem zelfs naar een kostschool gaan. Hij heeft drie klamboes, omdat ik geen enkel risico meer wil nemen", zegt Isabella Njambi. Mevrouw Isabella Njambi Jamal, een 46-jarige moeder van drie kinderen, is het hoofd personeelszaken van de Nzoia Sugar Company te Webuye in West-Kenia, waar ze de afgelopen 22 jaar voor heeft gewerkt. Ze vertelt hoe malaria haar leven tot een nachtmerrie maakte.
"Godzijdank zijn er nu geïmpregneerde klamboes. Mijn zoon, Jamal Aslam, die elf jaar is en in de vijfde klas van de Nzoia-basisschool in Webuia zit, kan nu een normaal leven leiden."
"Jamal was zes maanden oud toen hij zijn eerste malaria-aanval kreeg. Toen hij geboren werd, was hij al zwak. Hij was vanaf het begin allergisch voor melk en ik had het gevoel dat hij in het algemeen zwakker was dan mijn twee andere kinderen. Desondanks was Jamal een heel vrolijk en actief kind. Als hij aan het spelen was klaagde hij soms heel kort na elkaar over buikpijn en hoofdpijn en binnen een paar uur had hij dan stuipen. Zo’n aanval ontwikkelde zich in hele korte tijd.
De jongen had elke veertien dagen een malaria-aanval met stuipen. De aanvallen waren zo frequent dat je er als ouder wel bang van moest worden. Hij werd heel vaak in het ziekenhuis opgenomen, waar hij dan een kinine-infuus kreeg. Dit ging jaren achter elkaar door en het benam mij, als moeder, alle energie en ik wist niet wat ik nog meer kon doen. Behalve dat ik Jamal bij een aanval onmiddellijk naar de dokter bracht, gebruikte ik ook muggenwerende middelen."
"Ik hield Jamal voortdurend goed in de gaten. In mijn slaap had ik nachtmerries waarin Jamal stikte. Dan rende ik snel naar hem toe om te kijken hoe het met hem ging en besefte ik dat het maar een droom was. Ik besloot dat Jamal naast me moest slapen. Ik geloofde dat bij hem slapen en dichtbij hem zijn zou helpen. Eén keer gaf ik tijdens een aanval bijna de hoop op. Jamals aderen waren dichtgeklapt en intraveneuze medicatie moest toegediend worden via zijn endeldarm. Hij kreeg kinine en kwam weer bij bewustzijn. Na drie dagen werd hij uit het ziekenhuis ontslagen en gingen we naar huis."
"Dr. Muyoti, onze bedrijfsarts, stond mij tijdens deze hele lijdensweg ter zijde. Ik was de eerste persoon aan wie dr. Muyoti vertelde over de klamboes. Ik kocht de klamboes, volgde de instructies nauwkeurig op en mijn probleem is nu verleden tijd.
Jamal heeft geen malaria-aanval meer gehad sinds we twee jaar geleden de geïmpregneerde klamboes zijn gaan gebruiken. Ik laat hem zelfs naar een kostschool gaan. Hij heeft drie klamboes, omdat ik geen enkel risico meer wil nemen.
Ik wilde anderen met soortgelijke problemen helpen. Ik vertel daarom iedereen over de geïmpregneerde klamboes. Ik heb een klamboe gekocht voor een vriendin met hetzelfde probleem als Jamal. Haar gezin heeft inmiddels klamboes en zij voelt zich goed en is erg gelukkig."
"Vijftien van ons hebben de Elimisha Vrouwengroep opgericht, waar ik de voorzitter van ben. Eerst kocht ik de klamboes voor de groepsleden, maar inmiddels hebben we een systeem ontwikkeld waarbij we elke maand Kshs 5.000 (€ 66) in de kas stoppen. We gebruiken dat geld om elkaar te helpen als er problemen zijn.
Ik heb al meer dan vijftien klamboes verkocht aan vrienden en vriendinnen en ik heb meer dan acht klamboes voor mijn gezin." De vermogende en aardige Isabella zegt: "Ik geef degenen die ze niet kunnen betalen liever de klamboes, dan dat ik ze zie lijden als ze ziek zijn."
"Voor mij is de prijs van een klamboe vrij laag vergeleken bij de kosten van een medische behandeling. Ik was in het verleden tussen de 5.000 en de 10.000 Keniase shillings (€ 66-133) kwijt voordat mijn zoon van een aanval hersteld was. Het koste me veel geld, maar mijn man, die zakenman is, hielp me de rekeningen te betalen."
"Ik voel me nu erg gelukkig. Dr. Muyoti heeft me enorm gestimuleerd en dat heeft me erg geholpen. Godzijdank hebben we het nu allemaal achter de rug."
|
