Waterhalen is een kansspel  

Mijn naam is Mueni. Ik ben 15 jaar en zit op de middelbare school in Makueni County. In de toekomst wil ik accountant worden. Maar op dit moment maak ik me meer zorgen over hoe ik de dag moet doorkomen zonder water...  

 

Brochure aanvragen
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht
Telefoonnummer
Adresvelden
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht
  • Dit veld is verplicht

“Droogte heeft mijn leven veranderd,” 15-jarige Mueni.

Huishouden zonder water

Ik woon bij mijn moeder en opa. Als oudste in het gezin heb ik de meeste verantwoordelijkheden in het huishouden. Als ik niet op school ben, was ik kleren, verzorg ik de koeien en geiten, zoek brandhout en haal water bij de dam. Zonder water is het lastig om huishoudelijke taken uit te voeren. 

We waren gelukkig 

Mijn school is op een half uur lopen van thuis. Vroeger kon ik mijn lessen makkelijk volgen. Ik hoefde niet dagen aaneen met honger te gaan slapen, omdat we geen water hadden om ons eten te koken. Voor het ontbijt hadden we vandaag bijvoorbeeld alleen thee, meer was er niet. Ook hadden mijn ouders geen geldzorgen. Die zijn er nu wel omdat ze voor ons en het vee water tegen woekerprijzen moeten kopen.  

Terug bij af 

We halen in deze droge periode drie keer per week water. Dan vertrekken we om zeven uur en soms ook om vier uur ‘s ochtends, zodat we als eerste bij het water zijn. Augustus vorig jaar hadden we voor het laatst water, zonder dat het moeite kostte om het te vinden en halen. Dit was een goede tijd. We waren gelukkig. We konden voorzien in onze basisbehoeften, zoals koken, onszelf en onze kleren wassen en het vee laten drinken. Na augustus waren alle plekken waar we water kunnen halen – zelfs bij de grote Massingadam - weer uitgedroogd. 

Volhouden 

Ik probeer het vol te houden, maar soms kan ik door de honger en dorst niet naar school. Ik hoop op regen en betere tijden. In januari dit jaar werden mijn gebeden verhoord. Het regende wel een hele week. We konden het regenwater opvangen. Even leefden we weer onder normale omstandigheden. Ik kon elke dag naar school en mijn ouders hoefden niet al te veel na te denken over water en voedsel. Het leven was veel betaalbaarder omdat we alleen ons eigen drinkwater hoefden te kopen.  

Kapotte kar in the middle of nowhere 

Helaas, is het nu weer moeilijk om water te vinden. We moeten lange afstanden lopen en met jerrycans op een kar slepen. Een kar die elk moment ‘in the middle of nowhere’ kapot kan gaan. En als hij kapot gaat, zit er niks anders op dan teruggaan of hopen iemand te vinden die de wagen kan repareren. Het vullen van de vaten met water is ook uitdagend en zwaar werk.  

Wel water – geen water – wel water – geen water  

Water halen is op dit moment een kansspel. Soms vind je water en soms niet. Soms zijn er zoveel mensen voor ons bij het waterhalen dat het op is en we zonder water terug naar huis moeten.  

Ik blijf hoopvol. Ik geloof dat als er in ons dorp een waterpunt komt, dit alles gemakkelijker voor ons zal maken en ik gewoon naar school kan. Het betekent dat we betere toegang hebben tot water, wat onze lasten door waterschaarste zal verlichten.  

Ik kijk uit naar deze dag.  

Help je mee?

Toegang tot schoon water is van levensbelang. Samen zorgen we voor schoon drinkwater, riolering en veilige wc’s. Wij willen ervoor zorgen dat in 2030 iedereen in Afrika schoon water heeft en voor een goede hygiëne kan zorgen. Help je mee?

delen
Stop meisjesbesnijdenis! Teken het manifest
Doneer nu